De Saint Kizito school

De Saint Kizito Namagoma Primary School

Een harde confrontatie

previous arrow
next arrow
previous arrownext arrow
Slider

Zowel het interieur van de schoolgebouwen als de buitenzijde ervan bevinden zich in een erbarmelijke staat.  Vuile muren en vloeren vol met gaten, gescheurde schoolposters aan de muren, geen schoolborden maar zwarte bordverf op de muren, onvoldoende lesmateriaal, lekkende daken met als gevolg vochtige en beschimmelde klaslokalen. Er zijn onvoldoende toiletten, ze zijn vuil en onafgewerkt, er is geen privacy voor opgroeiende meisjes.  De overheid heeft sinds de bouw van de school in 1986 nooit enige investering gedaan, waardoor de schoolgebouwen stelselmatig verloederden. Naast de twee hoofdgebouwen (waar zowat alle klassen in gehuisvest zijn) is er ook nog een gebouw waar twaalf kinderen slapen (dormatory), met matrassen op de grond en zonder elektriciteit.

Genoeg redenen dus om van hieruit  iets te doen voor onze Afrikaanse medemensen.  Met relatief weinig geld kan je daar echt een verschil maken.  De wijze waarop wij deze school gaan steunen is direct en het geld wordt voor honderd procent besteed.

De school

De lagere school bestaat uit zeven klassen, daarnaast zijn er nog twee kleuterklassen. In tegenstelling tot in België doorlopen de kinderen in Oeganda zeven jaren basisonderwijs. Een twaalftal enthousiaste leraars en stafpersoneel staan ter beschikking en doen het onmogelijke voor een zeer schamel loon. De school telt officieel 503 leerlingen, doch het aantal kinderen dat effectief school loopt ligt beduidend lager (ongeveer 350).  De kinderen haken af omdat de ouders de jaarlijkse schoolbijdrage van ongeveer 30 euro/jaar voor de boeken, het schrijfgerief en het schooluniform niet kunnen betalen, of zij blijven weg omdat zij thuis moeten meehelpen in het huishouden, met landbouw- of andere activiteiten.  Ongeveer 80 procent van de kinderen die hier school lopen komt uit gezinnen die onder de armoedegrens leven.

De omgeving

Namagoma (district Kalungu) ligt in de buurt van Masaka, een stad ongeveer zo groot als Hasselt, op enkele tientallen kilometers ten zuiden van de evenaar.  Vlakbij de schoolgebouwen ligt een mooi gerestaureerd kerkje.  We werden er tijdens ons bezoek hartelijk verwelkomd door priester Alipio, die naast de lokale gemeenschap ook een belangrijke bijdrage levert aan de ontwikkeling van de school. Het betreft hier een staatsschool, maar de overheidssubsidies zijn ontoereikend om zelfs maar in de basisbehoeften te voorzien.  Enkele leraars worden door de lokale gemeenschap bekostigd.  Eén ding kan je niet ontkennen, de school ligt wondermooi ingeplant in het groene en glooiende landschap.  We zeiden toen nog : “Hoe prachtig is het hier”.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.